Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος το σχολείο μας έλαβε μέρος στον «Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό της 8ης Ευρωπαϊκής Ολυμπιάδας Επιστημών-EUSO 2010» (Ε.Κ.Φ.Ε.). Ένα διαγωνισμό τόσο διαφορετικό, αλλά και τόσο συναρπαστικό ταυτόχρονα.

Αυτό που τον κάνει τόσο ξεχωριστό αλλά και μαγευτικό είναι η συμμετοχή τριμελών ομάδων που εκπροσωπούν το σχολείο τους και όχι ατόμων, αλλά και ο εργαστηριακός χαρακτήρας του. Τα παιδιά αγωνίζονται στις θετικές επιστήμες της βιολογίας, της φυσικής και της χημείας, όχι γράφοντας σε ένα άψυχο χαρτί αλλά εκτελώντας πειραματικές δραστηριότητες στο εργαστήριο. Αυτός είναι εξάλλου και ο σκοπός του διαγωνισμού, η επαφή με τον αληθινό κόσμο της επιστήμης, τον πειραματικό και η πρακτική χρήση της για την επίλυση προβλημάτων στην καθημερινή ζωή. Γι’ αυτό το λόγο μεγάλη σημασία στη βαθμολόγηση παίζουν οι πειραματικές δεξιότητες αλλά και η «χημεία» της ομάδας. Ίσως πρόκειται για το μόνο διαγωνισμό που προτάσσει τόσο έντονα το πνεύμα της ομαδικότητας και της συνεργασίας σήμερα. Σε ένα σήμερα που αδιαφορούμε όλο και περισσότερο για τους άλλους, ενδιαφερόμενοι μόνο για τον εαυτό μας.

Με τη στήριξη αλλά και τις οδηγίες της χημικού μας κ. Ψαρρού αλλά και του φυσικού μας κ. Γεωργαλή, τους οποίους ευχαριστούμε για το χρόνο που αφιέρωσαν γιατί χωρίς αυτούς δεν θα τα είχαμε καταφέρει, η ομάδα μας, αποτελούμενη από τους Καλαϊδοπούλου Αικατερίνη, Προσίλη Αντώνη και Χατζηθωμά-Παναγιώτου Κων/νο, κατάφερε να καταλάβει την πρώτη θέση στον τοπικό διαγωνισμό του Ε.Κ.Φ.Ε. Νίκαιας-Πειραιά. Η συμμετοχή πλέον στην τελική φάση του πανελλήνιου διαγωνισμού αναμενόταν με ανυπομονησία και το μαγευτικό ταξίδι μόλις είχε αρχίσει…

Τώρα, το επόμενο στάδιο, ήταν αυτό της προετοιμασίας μας από τα Ε.Κ.Φ.Ε. που θα μας έδινε τα εφόδια για τη συμμετοχή στον πανελλήνιο διαγωνισμό. Μια διαδικασία που αποδείχτηκε ακόμη καλύτερη απ’ ότι την περιμέναμε. Οι καθηγητές των Ε.Κ.Φ.Ε. έκαναν ό,τι μπορούσαν για να δούμε περισσότερη επιστήμη εν δράσει στο φυσικό της περιβάλλον, το εργαστήριο. Μπροστά μας εξελισσόταν η ίδια η επιστήμη και δεν γύριζαν απλά οι σελίδες ενός βιβλίου. Όλες οι αισθήσεις μας ήταν σε  εγρήγορση για τη σωστή πραγματοποίηση των πειραμάτων. Επιτέλους ζούσαμε και δημιουργούσαμε επιστήμη εμείς οι ίδιοι, ίδιοι επιστήμονες του αύριο. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε όσο συχνά θα έπρεπε. Περιοριζόμαστε σε θεωρητικές προσεγγίσεις και κανόνες, αποστηθίζοντας στείρες γνώσεις που δεν θα δούμε ποτέ σε εφαρμογή. Βιολογία-φυσική-χημεία δεν είναι ένα βιβλίο αλλά ένα φως μικροσκοπίου που ρυθμίζεις, η χαρά του να δημιουργήσεις ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, η ζέστη που ακτινοβολεί ένας δοκιμαστικός σωλήνας μετά από μια αντίδραση. Αυτά όμως είναι «άχρηστα» γιατί δεν χρησιμεύουν στις Πανελλήνιες. Αυτή είναι δυστυχώς η νοοτροπία και η κατάντια της εκπαίδευσης. Το Λύκειο δεν αποτελεί τον φάρο γνώσεων που θα έπρεπε, αλλά έναν εισαγωγέα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ακρωτηριάζοντας την ουσία και την ομορφιά των μαθημάτων.

Η ημέρα του πανελλήνιου διαγωνισμού έφτασε και ήταν συναρπαστικότερη από ό,τι πιστεύαμε. Είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε συμμαθητές μας από όλη την Ελλάδα. Παρ’ ότι ο χρόνος και το πρόγραμμα ήταν πιεσμένα καταφέραμε να κάνουμε νέες φιλίες με ελπίδα μια μέρα να ξαναβρεθούμε, ποιός ξέρει, μπορεί και ως επιστήμονες πια… Τα αποτελέσματα μάς βρήκαν με ανάμεικτα συναισθήματα. Όλοι γεμίσαμε με χαρά και ικανοποίηση όταν μάθαμε πως καταλάβαμε την πέμπτη θέση πανελλαδικά ανάμεσα από 34 σχολεία. Βέβαια, προς στιγμήν απογοητευτήκαμε που χάσαμε την ευκαιρία να συμμετάσχουμε στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό που θα πραγματοποιηθεί στη Σουηδία διευρύνοντας ακόμη περισσότερο τους ορίζοντές μας και γνωρίζοντας ακόμη περισσότερους νέους ανθρώπους με τα ίδια ενδιαφέροντα και όνειρα.

Τέλος, η εμπειρία μας έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο αφού μας δόθηκε η ευκαιρία να ενημερωθούμε για επιστημονικά ζητήματα, που απασχολούν τους ανθρώπους σήμερα, αλλά και θα τους απασχολήσουν ακόμη περισσότερο στο μέλλον, από διακεκριμένους επιστήμονες όπως ο κ. Δημόπουλος. Ο τελευταίος μάλιστα μας έδωσε το έναυσμα λέγοντας: «Η επιστήμη έχει πολύ δρόμο ακόμα και αυτός ο δρόμος είναι δικός σας.» Είναι δρόμος που θα χαράξει μια νέα γενιά. Μαθητές σαν εμάς, τους οποίους μέσω αυτού του διαγωνισμού γνωρίσαμε. Αντιληφθήκαμε πως η ελπίδα για να πάμε παρακάτω υπάρχει μέσα σε όλους τους νέους ανθρώπους. Το μέλλον τους βέβαια προμηνύεται δυσοίωνο αλλά οι νέοι έχουν τη δύναμη να το αλλάξουν. Είναι η ώρα μας να πάμε την επιστήμη αλλά και όλους τους τομείς της ζωής μας ένα βήμα παρακάτω. Το μέλλον ανήκει στους νέους!

Χατζηθωμάς Κωνσταντίνος Β’2

 
Αρθρογράφοι



Έχουμε 20 επισκέπτες συνδεδεμένους
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση