Φέτος το σχολείο μας διοργάνωσε μια εκδρομή στην Ιταλία στα πλαίσια του μαθήματος της Ιστορίας της Τέχνης και συγκεκριμένα του προγράμματος «Η BYZANTINH ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ». Ήμασταν τυχεροί που συμμετείχαμε σε αυτήν την εκδρομή αφού ήταν μια μοναδική εμπειρία.

Πάντοβα..

Μετά από 21 ώρες ταξιδιού με το τεράστιο και ολοκαίνουργιο CRUISE EUROPA των Μινωικών Γραμμών φτάσαμε στο λιμάνι της Αγκόνας και κατευθυνθήκαμε στην Πάντοβα που ήταν ο τόπος διαμονής μας. Το ξενοδοχείο ήταν πολυτελέστατο. Φιλόξενος χώρος, με μεγάλα πεντακάθαρα δωμάτια καθώς και πλούσιο μπουφέ για το πρωινό και 2 πιάτα για το βραδινό συν σαλάτα και γλυκό. Η Πάντοβα είναι μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ιταλίας. Εδώ το 1222 ιδρύθηκε το δεύτερο αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Ιταλίας. Το πρώτο κιόλας βράδυ επισκεφθήκαμε στο ιστορικό κέντρο της πόλης την εντυπωσιακή Prato della Valle, τη μεγαλύτερη πλατεία της χώρας που χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, περιβάλλεται από ένα κανάλι και είναι στολισμένη με 84 αγάλματα, και την πλατεία Dell' Santo με την επιβλητική Βασιλική του Πολιούχου της πόλης Αγίου Αντωνίου. Το ιστορικό κέντρο επισκεφθήκαμε και το τελευταίο βράδυ της παραμονής μας στην Ιταλία. Αν και δεν είχε κίνηση κάναμε μια βόλτα στις πλατείες και τα δρομάκια, θαυμάσαμε την ομορφιά της πόλης και ήπιαμε ένα ποτό σε ένα ήσυχο αλλά πολύ συμπαθητικό μπαράκι...

Ευγένιος Μπουζέτος   Γ'2

Μαρία Στοιχειού   Γ'4



Βερόνα...

Η δεύτερη μέρα μας στην Ιταλία άρχισε με επίσκεψη στη μυθική Βερόνα. Η πόλη του έρωτα, όπως αποκαλείται, είναι γνωστή αφ' ενός λόγω της ομορφιάς και των μνημείων της και αφ' ετέρου από το πιο γνωστό love story του παγκόσμιου θεάτρου, το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Γουίλιαμ Σαίξπηρ. Η γοητεία της πόλης και η αύρα της ενέπνευσαν τον μεγάλο Άγγλο θεατρικό συγγραφέα και ποιητή να τοποθετήσει τους ήρωες του εκεί. Η ξενάγηση μας άρχισε από Μουσείο της Ιστορίας της πόλης «Maffeiano» στην είσοδο του οποίου υπάρχει η προτομή του Σαίξπηρ και την κεντρική πλατεία Piazza Bra την οποία την κοσμεί η μεγαλοπρεπής Αρένα, η δεύτερη μεγαλύτερη μετά το Κολοσσαίο της Ρώμης. Εδώ τους θερινούς μήνες διοργανώνονται συναυλίες και παραστάσεις όπερας και εδώ «φιλοξενήθηκε» για πολλά χρόνια η μεγαλύτερη diva της όπερας όλων των εποχών η δική μας Μαρία Κάλλας. Στη συνέχεια περπατώντας στα γραφικά σοκάκια και τις μικρές πλατείες που μας ταξίδεψαν σε άλλη εποχή και αφού είδαμε το παλιό Δημαρχείο, τον Πύργο Lamberti και το άγαλμα της Madonna di Verona και φτάσαμε στο «σπίτι της Ιουλιέτας». Ενθουσιαστήκαμε. Μπήκαμε στην αυλή και είδαμε το γνωστό μπαλκόνι. Είδαμε και το άγαλμα της Ιουλιέτας που φέρνει τύχη στους ερωτευμένους άντρες που αγγίζουν το στήθος της. (Όλα τα αγόρια της εκδρομής -και ένα κορίτσι που μπερδεύτηκε, ονόματα δε λέμε- πιστά στο έθιμο το άγγιξαν... καλή τύχη παιδιά!!!) Την προσοχή όλων μας κέντρισαν τα χιλιάδες λουκέτα με τα ονόματα των ερωτευμένων που τα τοποθετούν στην αυλόπορτα για να «κλειδώσουν» την αγάπη τους. Εντυπωσιακός ήταν και ο διάδρομος που οδηγούσε στην κεντρική αυλή και ήταν γεμάτος ως το ταβάνι με ονόματα ερωτευμένων. Πριν αφήσουμε την υπέροχη πόλη θαυμάσαμε τις γέφυρες του ποταμού Αδίγη, τα αγάλματα του Vittorio Emanuele II, του Ιταλού Παρτιζάνου καθώς και το μνημείο των Εβραίων θυμάτων του Β' Παγκοσμίου πολέμου και ένα βαγόνι του τρένου που τους μετέφερε από τη Βερόνα στο Άουσβιτς. Το μαγικό αυτό ταξίδι μας στην Ιταλία αποτέλεσε μια απίστευτη εμπειρία που θα μείνει χαραγμένη στο μυαλό και στην καρδιά μας. Όσο για τη Βερόνα σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να την επισκεφτείτε μαζί με το amore (amore amore!!) σας...

Γλυκερία Δημομάρκου  Γ΄1

Δήμητρα Ιορδανίδη    Γ΄1


Μιλάνο...

Τι να πει ή τι να πρωτοπεί κανείς για το Μιλάνο. Το επισκεφτήκαμε την τρίτη μέρα της εκδρομής μας μετά τη Βερόνα και μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Τι πόλη... τι όμορφος κόσμος... τι ατμόσφαιρα... τι μνημεία... Στην καρδιά της πόλης το Ντουόμο. Ο εντυπωσιακός καθεδρικός ναός -πεντάκλιτη βασιλική- που είναι αφιερωμένος στη Γέννηση της Παναγίας και είναι ο τρίτος μεγαλύτερος χριστιανικός ναός στον κόσμο. Πρόκειται για ένα αριστούργημα της Γοτθικής τέχνης που χρειάστηκε πέντε αιώνες για να ολοκληρωθεί. Εσωτερικά έχει 52 τεράστιες κολόνες και είναι διακοσμημένος με πανέμορφα βιτρώ που παρουσιάζουν Αγίους και παραστάσεις από τη Βίβλο. Η εξωτερική διακόσμηση είναι απίστευτη και το θέαμα μαγευτικό. Δεκάδες τόξα, αψίδες, ανάγλυφα και 3500 αγάλματα. Στον κεντρικό πύργο το χάλκινο επίχρυσο άγαλμα της Παναγίας (Madonnina) στα 108 μέτρα δεσπόζει της πόλης.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το περίφημο Θέατρο της Σκάλας. To Teatro alla Scala είναι ένα από τα πιο διάσημα θέατρα στον κόσμο και είναι γνωστό ως «ο ναός της όπερας». Πήρε την ονομασία του από την ομώνυμη πλατεία του Μιλάνου όπου και βρίσκεται την Piazza della Scala. Τα κύρια καλλιτεχνικά δρώμενα του θεάτρου, είναι η όπερα, οι παραστάσεις μπαλέτου και οι συναυλίες κλασικής μουσικής. Ένα άλλο μνημείο - σήμα κατατεθέν της πόλης - είναι η Στοά Βιττόριο Εμανουέλε (Galleria Vittorio Emanuele II) η οποία βρίσκεται ανάμεσα στο Ντουόμο και τη Σκάλα. Πρόκειται για μια εντυπωσιακά διακοσμημένη με ψηφιδωτές παραστάσεις στο δάπεδο και την οροφή στοά του 1864 που στο κέντρο της έχει θόλο από ατσάλι και γυαλί και φιλοξενεί διάσημα καταστήματα και καφέ. Το μητρικό κατάστημα της Prada βρίσκεται εδώ από το 1913. Ένα από τα ψηφιδωτά του δαπέδου είναι αυτό με τον ταύρο που η παράδοση θέλει να τον πατήσεις σε συγκεκριμένο σημείο αν θες να επισκεφθείς ξανά την πόλη. Το κάναμε με χαρά γιατί όλοι θέλουμε να ξαναπάμε... Τέλος δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για Μιλάνο και να μην αναφερθούμε στις αγορές και τα καταστήματα του. Πήγαμε στο εκπληκτικό πολυκατάστημα Rinascente και περπατήσαμε στο Quadrilatero d' Oro που σημαίνει χρυσό τετράγωνο και πρόκειται για το τετράγωνο που σχηματίζεται από τις οδούς Montenapoleone, Borgospesso, Delia Spiga και Sant' Andrea. Μέσα του κλείνει τους σημαντικότερους οίκους μόδας του κόσμου: Luis Vuitton, Prada, Armani, Versace, Dolce & Gabbana, Ferragamo, Valentino κλπ. Εδώ ίσχυσε το «φάτε μάτια ψάρια...»!!!

Μαίρη Φεντούρη    Γ'5

Μαρία Στοιχείου     Γ'4


Φλωρεντία...

Μετά από μια γεμάτη συναισθήματα και εικόνες μέρα σε μια από τις ωραιότερες πόλεις που έχουμε επισκεφτεί, το Μιλάνο, περιμέναμε με ανυπομονησία τη συνέχεια του ταξιδιού και την τέταρτη μας μέρα στην Ιταλία που θα μας έβρισκε σε μια πόλη την οποία όσοι έχουν επισκεφθεί χαρακτηρίζουν πόλη-μουσείο τη Φλωρεντία. Όπως λένε η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται και η δική μας δεν ήταν μόνο καλή αλλά και «άσπρη» αφού κατά τη διάρκεια της ανάβασης μας στα Απέννινα χιόνιζε και το τοπίο της Τοσκάνης ήταν μοναδικό. Καθώς πλησιάζαμε όμως στην πόλη ο καιρός βελτιωνόταν με το χιόνι να δίνει τη θέση του στη βροχή και αυτή με τη σειρά της σε έναν γοητευτικό συννεφιασμένο ουρανό. Η περιήγηση μας στην πόλη των Μεδίκων άρχισε από την Πιάτσα Ντελά Στατσιόνε. Ο κύριος Αμαραντίδης μας «γονάτισε» αλλά άξιζε τον κόπο. Είδαμε την εκκλησία Σάντα Μαρία Νοβέλα, το παρεκκλήσι των Μεδίκων και την Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη. Πρώτη μας στάση η Piazza del Duomo («πλατεία του καθεδρικού ναού») η οποία αν και πολυσύχναστη, λόγω της εποχής που επισκεφθήκαμε την πόλη, «ζούσε» σε πιο χαλαρούς ρυθμούς. Το όνομα της πλατείας δεν είναι τυχαίο αφού εκεί βρίσκεται ο καθεδρικός ναός της πόλης τον οποίο επισκεφτήκαμε. Ο ναός ήταν επιβλητικός όχι μόνο για το μέγεθος του αλλά και για τα έργα τέχνης που τον διακοσμούσαν και αναδείκνυαν την ιταλική Αναγέννηση (τοιχογραφίες, vitro, αγάλματα κτλ). Ακριβώς απέναντι από τον ναό βρίσκεται το Βαπτιστήριο με τις περίτεχνες μπρούτζινες πύλες του Γκιμπέρτι που αναπαριστούν σκηνές από τη Βίβλο και ο Μιχαήλ Άγγελος τις αποκάλεσε «Πύλες του Παραδείσου». Στην ίδια πλατεία και το υπέροχο καμπαναριό του Τζότο που έχει ύψος 85 μέτρα και είναι ένα από τα ομορφότερα της Αναγέννησης. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε την Πιάτσα Ντελά Ρεπούμπλικα και την Παλιά Αγορά όπου ο «κοσμογυρισμένος» συμμαθητής μας Παύλος Κοτίδης μας πληροφόρησε για το Porcelino (γουρουνάκι), ένα μπρούτζινο άγαλμα του γουρουνιού από το ομώνυμο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν το οποίο η παράδοση θέλει να φέρνει καλή τύχη σε όποιον αφήσει ένα κέρμα στο στόμα του. Φυσικά και αφήσαμε. Συνεχίσαμε στην Piazza della Signoria (πλατεία της Γερουσίας) μια πανέμορφη πλατεία διακοσμημένη με μερικά από τα διασημότερα αγάλματα της Αναγέννησης όπως ο Δαυίδ του Μιχαήλ Αγγέλου (τώρα αντίγραφο) και την Fontana di Neptuno (σιντριβάνι του Ποσειδώνα). Θαυμάσαμε το Παλάτσο Βέκιο και την Λότζια και στη συνέχεια επισκεφθήκαμε μία από τις σπουδαιότερες πινακοθήκες του κόσμου την Galleria degli Uffizi με τις αίθουσες των: Μποτιτσέλι, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Τιτσιάνο, Μιχαήλ Αγγέλου, Ραφαέλο Ντελ Σάντο, Βερονέζε κλπ. Από τα παράθυρα θαυμάσαμε τον ποταμό Άρνο και την Ponte Vecchio (παλιά γέφυρα) σήμα κατατεθέν της πόλης και δε βλέπαμε την ώρα να πάμε να την περπατήσουμε και να φωτογραφηθούμε εκεί. Η γέφυρα χτίστηκε από τους Μέδικους το 14ο αιώνα. Παλαιότερα φιλοξενούσε τα βυρσοδεψεία της πόλης τα οποία αργότερα αντικαταστάθηκαν από χρυσοχοεία τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα. Το πρόγραμμα της περιήγησης στη Φλωρεντία τελείωσε εκεί. Την υπόλοιπη μέρα «χαθήκαμε» στα γραφικά σοκάκια, στα ατμοσφαιρικά καφέ και τα υπέροχα μαγαζιά. Εκείνο που μας εντυπωσίασε ήταν οι πολλές και «ελκυστικές» τζελατερίες. Όλοι μας, παρά το τσουχτερό κρύο, μπήκαμε στον πειρασμό να δοκιμάσουμε ένα από τα διάσημα ιταλικά gelati με πρώτο και καλύτερο τον κ. Τρίγκατζη. Φλωρεντία να είσαι σίγουρη ότι θα ξανάρθουμε και θα ξανατραγουδήσουμε τον Ύμνο της εκδρομής...

Buongiorno Italia gli spaghetti al dente 

e un partigiano come Presidente
con I'autoradio sempre nella mano destra
e un canarino sopra la finestra

Buongiorno Italia con i tuoi artisti
con troppa America sui manifesti 
con le canzoni con amore 
con il cuore
con piu' donne sempre meno suore

Buongiorno Italia
buongiorno Maria
con gli occhi pieni di malinconia
buongiorno Dio
lo sai che ci sono anch'io


Lasciatemi cantare
con la chitarra in mano
lasciatemi cantare
una canzone piano piano
Lasciatemi cantare

perche' ne sono fiero
sono un italiano
un italiano vero!


Ευγένιος Μπουζέτος Γ'2

Κώστας Χατζηθωμάς Γ'4


Βενετία...

Η Βενετία είναι πόλη της βόρειας Ιταλίας, πρωτεύουσα της Περιφέρειας Βένετο. Είναι χτισμένη πάνω σε πολυάριθμα μικρά νησιά στη λιμνοθάλασσα Laguna Veneta. Γι' αυτό το λόγο είναι αδύνατον να μετακινηθεί κάποιος με αυτοκίνητο ή με άλλο μέσο ξηράς και οι κάτοικοι της χρησιμοποιούν σκάφη για να μετακινηθούν μέσω των υδάτινων διαύλων -καναλιών- που υπάρχουν ανάμεσα στα νησιά. Παλιά χρησιμοποιούσαν τις γόνδολες, οι οποίες είναι μακρόστενες ξύλινες βάρκες και σύμφωνα με τον στολισμό κάθε βάρκας φαινόταν ο πλούτος της κάθε οικογένειας. Η Βενετία ήταν ο προορισμός μας την τέταρτη μέρα στην Ιταλία. Αρχικά, περνώντας μέσα από την λιμνοθάλασσα φτάσαμε στο Τρογκέττο απ' όπου πήραμε βαπορέτο για να φτάσουμε στην περιοχή Σαν Μάρκο. Ξεκινήσαμε την περιήγηση μας περπατώντας στα στενά σοκάκια της περιοχής που ο ελληνισμός μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης έφτασε μέχρι 5.000 ανθρώπους. Διασχίζοντας την Galle Dei Greci (=οδός των Ελλήνων) και τις παρόδους της φτάσαμε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Αφού θαυμάσαμε τις εικόνες του Χριστού και της Παναγίας, οι οποίες μεταφέρθηκαν από την Κωνσταντινούπολη μετά την Άλωση και μετά την σύντομη συνάντηση μας με τον πατέρα Ευάγγελο (πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητρόπολης Ιταλίας που εδρεύει στην Βενετία για ιστορικούς λόγους) που μας μίλησε για το ναό και την ιστορία του, επισκεφθήκαμε το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών Σπουδών. Το Ινστιτούτο είναι το μοναδικό ελληνικό ανώτατο ίδρυμα εκτός Ελλάδας, με την πλουσιότερη συλλογή βυζαντινών και μεταβυζαντινών εικόνων στη Δυτική Ευρώπη και την ονομαστή βιβλιοθήκη του. Στη συνέχεια, περνώντας μέσα από τα «καντούνια» της πόλης συναντήσαμε τις πρώτες γόνδολες, οι οποίες μας εντυπωσίασαν, και φτάσαμε στην επόμενη στάση μας, το εργαστήριο κατασκευής Μουράνο. Παρακολουθήσαμε τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζονται τα ξακουστά «γυαλιά» και μάθαμε για την ιστορία τους και την δεξιοτεχνία που απαιτείται για την κατασκευή τους. Εντυπωσιασμένοι φύγαμε και πήγαμε στην κεντρική   - υπέροχη - πλατεία του Αγίου Μάρκου στην οποία βρίσκεται ο ομώνυμος ναός, ο Πύργος του Ρολογιού των Μαυριτανών, το Καμπαναριό και το Παλάτι των Δόγηδων. Ο ναός του Αγίου Μάρκου είναι σταυροειδής βασιλική με πέντε τρούλους. Είναι διακοσμημένος με υπέροχα ψηφιδωτά και «φιλοξενεί» τα οστά του Ευαγγελιστή Μάρκου. Πάνω από την κεντρική είσοδο βρίσκονται τα τέσσερα χαλκόχρυσα άλογα που ο Μ. Κωνσταντίνος αφαίρεσε από την αψίδα του Τραϊανού στη Ρώμη και τα μετέφερε στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης. Ύστερα από την άλωση της Πόλης από τους Φράγκους το 1204 μεταφέρθηκαν στη Βενετία και τοποθετήθηκαν εκεί. Στη συνέχεια όσοι από μας δεν είχαν υψοφοβία -οι περισσότεροι-ανεβήκαμε στο Καμπανίλε και απολαύσαμε την πανοραμική θέα της πόλης και την μοναδική πλατεία του Αγίου Μάρκου. Το Καμπανίλε έχει ύψος 100μ και είναι η υψηλότερη κατασκευή της πόλης καθώς δεν επιτρέπεται η οικοδόμηση άλλων υψηλότερων. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το Παλάτι των Δόγηδων και είδαμε τη Γέφυρα των Στεναγμών. Μετά την ξενάγηση ήμασταν ελεύθεροι. Αρχικά φάγαμε -υπέροχες ιταλικές πίτσες και μακαρονάδες!!-  και μετά έχοντας ανακτήσει τις δυνάμεις μας είχαμε αρκετό χρόνο να μπορέσουμε να απολαύσουμε την ομορφιά της μοναδικής αυτής πόλης. Κάνοντας βόλτες στα στενά δρομάκια μπαίναμε στα διάφορα μαγαζιά και ψωνίζαμε μάσκες και διάφορα αναμνηστικά. Με πολύ όρεξη για πλάκα, επτά αγόρια αποφάσισαν να κάνουν βόλτα με μια γόνδολα. Κάτω από τους ρυθμούς του Amore amore και του Italiano vero απέκτησαν μια εξαιρετική εμπειρία που θα την θυμούνται για όλη τους τη ζωή. Η επίσκεψή μας στην πόλη - μουσείο έφτανε στο τέλος της. Μετά την συγκέντρωση μας έξω από το παλάτι των Δόγηδων επιβιβαστήκαμε στο βαπορέτο για να φτάσουμε ξανά στο Τρογκέττο. Είχε βραδιάσει. Η Βενετία είναι πανέμορφη. Το βράδυ όμως είναι το κάτι άλλο. Απολαμβάνοντας τις τελευταίες εικόνες από την πιο ρομαντική πόλη του κόσμου και ακούγοντας τις τελευταίες πληροφορίες από τον κ. Αμαραντίδη περάσαμε κάτω από την ωραιότερη γέφυρα της πόλης το Rialto στο φωτισμένο Canal Grande και ευχόμασταν να επισκεφθούμε ξανά και σύντομα αυτό το θαύμα που λέγεται «Βενετία»!!!

Μπέτυ Βαμβακάρη Γ΄1

Σοφία Βιέννα Γ΄4

Γεωργία Λορέντζου Γ'4

Αρετή Σουρούφη Γ΄1


Ραβέννα...

Ο τελευταίος σταθμός αυτής της πανέμορφης, απολαυστικής και εκπαιδευτικής εκδρομής ήταν η ιστορική πόλη της Ραβέννας. Μια πόλη που ήταν η πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στα χρόνια του Ιουστινιανού και είναι ιδιαίτερα γνωστή για τα περίτεχνα ψηφιδωτά της. Τη μέρα εκείνη πίσω από τα τραγούδια στο πούλμαν, τα πειράγματα και τις πλάκες που κάναμε κρυβόταν μια θλίψη λόγω της επικείμενης αναχώρησης μας από τη μαγευτική χώρα της Ιταλίας. Φθάνοντας στη Ραβέννα επισκεφθήκαμε το ναό του Αγίου Βιταλίου. Κατά την είσοδο μας στο εσωτερικό του ναού, μείναμε έκθαμβοι από την ομορφιά και την επιβλητικότητα των ψηφιδωτών του 6ου αιώνα τα οποία έχουν διατηρηθεί σε άριστη κατάσταση παρά την πάροδο τόσων χρόνων. Επίσης πολύ μεγάλη εντύπωση μας προξένησαν οι αγιογραφίες στον τρούλο της εκκλησίας. Τα ψηφιδωτά απεικόνιζαν χριστιανικές παραστάσεις αλλά και ιστορικές. Θαυμάσαμε τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά του Ιουστινιανού και της γυναίκας του Θεοδώρας και της συνοδείας τους που βρίσκονταν δεξιά και αριστερά του ιερού αντίστοιχα. Όπως μάθαμε υπάρχει ένα σημείο στο δάπεδο ανάμεσα όπου φαίνεται σα να κοιτούν ο ένας τον άλλον κατάματα. Αυτή την πληροφορία την μάθαμε απ' την καθηγήτρια κ. Γλύκατζη- Αρβελέρ σπουδαία Βυζαντινολόγο που συναντήσαμε σε μια ημερίδα της Βιβλιοθήκης Λασκαρίδη. Έπειτα από πολλές φωτογραφίες και βίντεο αποχωρήσαμε από την εκκλησία και πήγαμε στο Μαυσωλείο της Gala Placidia που ήταν κι αυτό διακοσμημένο με ψηφιδωτά με κυριότερο αυτό του «Χριστού ποιμένα». Στη συνέχεια, μετά από κάμποσες πίτσες και έπειτα από ένα ήρεμο «χαζό» τρακάρισμα μπροστά από το πούλμαν μας πήγαμε στη εκκλησία του Αγίου Απολλινάριου του Νέου που ήταν κι αυτή διακοσμημένη με εντυπωσιακά ψηφιδωτά. Τελευταία στάση στην πόλη της Ραβέννας ήταν στο ναό του Αγίου Απολλιναρίου in Classe o οποίος ήταν και αυτός γεμάτος ψηφιδωτά σωζόμενα σε άριστη κατάσταση. Έξω από το ναό υπήρχε ένα εντυπωσιακό άγαλμα του Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου μπροστά από το οποίο βγάλαμε ομαδική φωτογραφία. Την τελευταία. Μετά τη Ραβέννα πήραμε τον αυτοκινητόδρομο για την Αγκόνα. Το ταξίδι μας στην Ιταλία τελείωνε. Όχι δεν ήταν όνειρο... αν και έμοιαζε...

Δημήτρης Χαρίτος Γ'5

Χαραλάμπης Πιπερίδης Γ'2

Παναγιώτης Ζεμπερλίκος Γ'4


What happened in Italy stays in Italy…

Αν και συμφωνήσαμε πως ό, τι έγινε στην Ιταλία μένει στην Ιταλία... τα γράψαμε και σας τα παρουσιάζουμε... (βέβαια όχι όλα... μερικά!!). Όπως είναι φυσικό σε κάθε ταξίδι συμβαίνει και κάτι. Έτσι και το δικό μας τα­ξίδι δεν ξέφυγε απ' τον κανόνα. Καταρχάς να πούμε ότι είχαμε μαζί μας έναν «λαθροτουρίστα», όπως ονομάστηκε χαρα­κτηριστικά ο Σαββόπουλος που ήρθε στην εκδρομή χωρίς ταυτότητα. Την είχε ξεχάσει και παραλίγο να ξεχάσει και την Ιταλία. Αν το ανακάλυπταν οι Ιταλοί θα τον έστελναν πίσω πακέτο. Ευτυχώς ο Αμαραντίδης επι­στράτευσε την άλλη του ιδιότητα, επινόησε ένα «σενάριο» και τον πέρασε χωρίς να τον πάρουν χαμπάρι προς μεγάλη ανακούφιση του Σαββόπουλου που σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού με το πλοίο ήταν κάτασπρος με παγωμένο χαμόγελο. Άτυχος υπήρξε και ο Χαρίτος ο οποίος τις τρεις πρώτες μέρες έτρωγε μόνο φρυγανιές επειδή του πονούσε το στομάχι. Τώρα γιατί του πονούσε εμείς ξέρουμε αλλά δεν το λέμε (είπαμε δε θα τα πούμε όλα...). Τη δεύτερη μέρα στην Ιταλία επισκεφθήκαμε το Μιλάνο. Μας άρεσε πάρα πολύ. Ενθουσιαστήκαμε. Και ενώ περιμέ­ναμε να μπούμε στην κεντρική σκηνή του περίφημου θεάτρου Σκάλα και να δούμε το χώρο που έχει τραγουδήσει και αποθεωθεί η Μαρία Κάλλας και τόσοι άλλοι σπουδαίοι ερμηνευτές της όπερας (μας είχαν ζαλίσει ο Αμαραντίδης και η Καπετάνιου). Δεν μπο­ρέσαμε λόγω της πρόβας που γινόταν για το ανέβασμα μιας όπερας του Βέρντι. Στο Μιλάνο τα αγόρια της παρέας είδαν -όπως είπαν- "την ωραιότερη γυναίκα στον κόσ­μο" και η Φεντούρη ερωτεύτηκε ένα μοντέλο-υπάλληλο του πολυκαταστήματος Rinascente. Κατά τη διάρκεια της επιστροφής μας στο ξενοδοχείο ο Βερύκοκος περιέγρα­φε μια φαντασίωση του με σαμπάνια και φράουλες αλλά τα λόγια του παρερμηνεύ­τηκαν από κάποιον καθηγητή που τον ά­κουσε και το λανθασμένο συμπέρασμα δεν άργησε να βγει. «Ο Βερύκοκος είχε μαζί του σαμπάνια»! Τα πήρε η Καπετάνιου και άντε να την πείσεις ότι ήταν απλά μία φαντασί­ωση...

Τρίτη μέρα στην Ιταλία και το πρόγραμμα έγραφε Φλωρεντία. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής χιόνιζε και ήταν υπέροχα. Και ενώ όλοι περιμέναμε να δούμε την πόλη χιονισμένη όταν φτάσαμε προς μεγάλη απο­γοήτευση μας έβρεχε. Πέσαμε όλοι με τα μούτρα στις ομπρέλες οι οποίες όμως μας χρησίμευσαν για λιγότερο από μισή ώρα γιατί μετά η βροχή σταμάτησε. Η άτυχη αυ­τή τη φορά ήταν η Καρακιρισίδου που είχε κλείσει τα 18 πριν λίγες μέρες και πλήρωσε εισιτήριο στην πινακοθήκη Ουφίτσι σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που μπήκαμε δω­ρεάν. Την τέταρτη μέρα στη Βενετία ο Τρίγκατζης έχασε ένα γάντι με το οποίο ήταν συναισθηματικά δεμένος. Το έψαξε χωρίς αποτέλεσμα και κει που πηγαίναμε να πά­ρουμε το βαπορέτο της επιστροφής και ήταν απογοητευμένος το βρήκε η Ιορδανίδη και του το παρέδωσε. Το χαμόγελο του έφτασε μέχρι τα αυτιά όπως και της Ιορδανίδη βέ­βαια που εξασφάλισε ένα ωραιότατο 20 για το δεύτερο τετράμηνο. Την τελευταία βρα­διά την περάσαμε στην Πάντοβα. Η βραδιά σημαδεύτηκε από την εξαιρετική επιλογή της Στοιχειού να μας πάει σε ένα μπαρ χωρίς ίχνος κόσμου για τα μάτια του μπάρμαν. Ο Μπουζέτος ήταν αντίθετος με αυτή την επι­λογή και στράβωσε. Η Στοιχειού όμως δεν έδωσε σημασία και έζησε έναν μεγάλο έρω­τα τύπου με το νου πλουταίνει η κόρη βέβαια αλλά σημασία έχει ότι τον έζησε. Μετά την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο η ίδια μαθήτρια «μεθυσμένη» από τη γοητεία του μπάρμαν μπέρδεψε τα νούμερα των δω­ματίων και στις 4 χτυπά το τηλέφωνο του κ. Τρίγκατζη...

Μ. Στοιχειού: Να έρθει κάποιος να πάρει τον Ζεμπερλίγκο απ' το δωμάτιο μου τώρα.

Κ. Τρίγκατζης: Γιατί; Τι έπαθε;

Μ. Στοιχειού: Τίποτα δεν έπαθε, τον πήρε ο ύπνος και δεν ξυπνάει και θέλω να κοιμηθώ.

Κ.Τρίγκατζης: Είμαι ο Τρίγκατζης.

Μ. Στοιχειού: Αααα (κλείνει το τηλέφωνο).

Η Στοιχειού ασχολήθηκε και με τη διασκέ­δαση μας στο ξενοδοχείο. Δε θα ξεχάσουμε ποτέ τις βραδινές επιδρομές της, τα χορευ­τικά, τα τραγούδια της, καθώς και τα πρωινά τηλεφωνήματα. Ο Χατζηθωμάς νόμιζε πως ένα τηλεφώνημα της ήταν αφύπνιση από τη ρεσεψιόν. Μέσα στο πούλμαν τραγουδού­σαμε ιταλικά τραγούδια με κορυφαία τα «Italiano vero» και «Amore amore» που τα είχαμε «λιώσει». Οι καθηγητές μας ήταν α­πλά καταπληκτικοί όπως και ο οδηγός μας ο Θανάσης που ήταν άψογος. Άψογη ήταν και όλη η οργάνωση του ταξιδιού από τα πρα­κτορείο Vlassopoulos Travel. Και ενώ φτά­σαμε στη Νίκαια, χαιρετηθήκαμε και το τα­ξίδι τελείωσε, ένα τηλεφώνημα της μητέρας Ζεμπερλίγκου στον Αμαραντίδη επρόκειτο να «γράψει» το κωμικό φινάλε. Ο Ζεμπερλίγκος πήρε αντί για τη δική του βαλίτσα τη βαλίτσα ενός καθηγητή. Λίγο αργότερα στην γωνία Λαοδικείας και Ατταλείας ο Ζεμπερλίγκος άλλαζε βαλίτσα με τον κύριο Τρίγκατζη ο οποίος σχολίασε «έτσι είναι οι μεγάλες αγάπες»!!!

ΥΓ. Το γεγονός ότι τα αγόρια της παρέας έδειξαν κάποιες περίεργες «ευρωπαϊκού τύ­που» συμπεριφορές - όποιος κατάλαβε κατάλαβε δε θα το σχολιάσουμε. Συμφωνήσαμε «What happened in Italy stays in Italy» και εδώ θα το τηρήσουμε...

 
Αρθρογράφοι



Έχουμε 8 επισκέπτες συνδεδεμένους
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση