Εδώ και αρκετές δεκαετίες το σχολείο έπαιζε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση προσωπικοτήτων και στην παροχή γνώσης. Ωστόσο, οι άνθρωποι σταδιακά άρχισαν να αναζητούν καινούργιες και πιο εξελιγμένες πηγές για επιπλέον μόρφωση. Γι 'αυτό και πληροφορούνται από το διαδίκτυο, την τηλεόραση και άλλα μέσα ενημέρωσης.

Όμως, για κάποιους λόγους οι άνθρωποι σταμάτησαν να ενδιαφέρονται για τη σφαιρική γνώση και έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στην επιφανειακή γνώση, χωρίς να εμβαθύνουν στα γεγονότα. Αυτό οφείλεται σε πολλά αίτια.

Καταρχάς, ως κύριο αίτιο θα μπορούσε να αναφερθεί η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας. Καθημερινά, ακούμε γύρω μας για διάφορα πειράματα που πραγματοποιούνται από τους επιστήμονες με σκοπό την αντιμετώπιση σπάνιων ασθενειών που μαστίζουν το λαό εδώ και αιώνες, καθώς και την βελτίωση της ζωής του ανθρώπου. Οι άνθρωποι αδιαφορούν να εμβαθύνουν στα πράγματα και να αφομοιώσουν τις εξελίξεις. Ακόμη, η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας έχει επιφέρει αλλαγές στην εργασία και στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Συνεχώς, προσθέτονται νέες ορολογίες και θεωρίες, τις οποίες ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφομοιώσει, διότι αυξάνονται ολοένα και πιο πολύ.

Επίσης, ένα άλλο αίτιο είναι η εξειδίκευση. Υπάρχει έντονος ανταγωνισμός στον εργασιακό τομέα και γι' αυτό ο καθένας προσπαθεί να προσεγγίζει όλο και περισσότερο το αντικείμενο του. Οι άνθρωποι για να κερδίσουν πιο πολλά χρήματα προσπαθούν να εξελίσσονται όσο γίνεται στο αντικείμενο που ασκούν και η γνώση τους αφορά αποκλειστικά και μόνο την εργασία τους. Οποιοδήποτε επιπλέον στοιχείο πληροφόρησης θεωρείται περιττό και απαξιούν να εμβαθύνουν σε ενδιαφέροντα πέρα από την εργασία τους.

Τέλος, θα μπορούσε να αναγερθεί η ελλιπής λειτουργία των φορέων αγωγής. Η οικογένεια και το σχολείο ως πρωτογενείς φορείς αγωγής του παιδιού κανονικά θα έπρεπε να ωθούν τα παιδιά από μικρή ηλικία στην απόκτηση γνώσεων για διάφορα ζητήματα. Αντίθετα, δίνουν προτεραιότητα στην χρησιμοθηρική γνώση, δηλαδή αυτήν που θα βοηθήσει τα παιδιά να σπουδάσουν και να αποκτήσουν μια δουλειά που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της οικογένειας. Δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την ουσιαστικά μόρφωση των παιδιών, αλλά για την απόκτηση γνώσης ως ανταγωνιστικό εφόδιο.

Βέβαια, το σχολείο ως κυρίαρχος φορέας αγωγής θα μπορούσε να διαδραματίσει σπουδαίο ρόλο για μια πιο ποιοτική γνώση. Αυτό προϋποθέτει ένα σχολείο δημοκρατικό που να είναι ανοιχτό στη ζωή. Αυτό μπορεί να το πετύχει με ποικίλους τρόπους.

Καταρχάς, ο δάσκαλος μέσα από παιχνίδια, παραμύθια, καθώς και μέσα από λογοτεχνικά κείμενα θα πρέπει να αναπτύσσει τις νοητικές λειτουργίες του μαθητή από τη νηπιακή ηλικία. Οι μαθητές πρέπει να μαθαίνουν να καλλιεργούν τη φαντασία τους, να ασκούν κριτική, καθώς και αυτοκριτική ώστε να βελτιωθούν ως προσωπικότητες. Μέσα από την αυτοκριτική οι νέοι μαθαίνουν να ενεργοποιούν τα ψυχικά τους χαρίσματα και να καλλιεργούν το ήθος τους, ώστε να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Ακόμη, πρέπει να βοηθήσει το μαθητή να κατανοήσει τη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο καθηγητής πρέπει να ξεκινήσει από το μηδέν, αναλύοντας στους μαθητές τα ιστορικά γεγονότα, ώστε να έρχονται σε επαφή με τους προγόνους τους και να καταλαβαίνουν ότι εκείνοι έχασαν τη ζωή τους για να κερδίσουν αυτοί σήμερα την ελευθερία τους, τη ζωή τους και όλα όσα έχουν. Στη συνέχεια, θα πρέπει να αναφερθεί σε σύγχρονα θέματα, επαγγελματικά και κοινωνικά, ώστε να καταλάβουν οι νέοι ότι η σύγχρονη κοινωνία έχει υψηλές απαιτήσεις και ότι για να αντεπεξέλθουν χρειάζονται σφαιρική γνώση.

Τέλος, το σχολείο πρέπει να κάνει τους μαθητές να καταλάβουν το χρέος τους απέναντι στην κοινωνία. Πρέπει να γίνουν συνειδητοί πολίτες με αίσθηση του χρέους. Κυρίως όμως πρέπει το σχολείο να αναπτύξει την πολιτική ιδιότητα του νέου. Πρέπει δηλαδή να ενημερώνει κατάλληλα τους μαθητές, ώστε να ψηφίζουν συνειδητά και όχι παρασυρόμενοι από τη μάζα. Ο νέος πρέπει να μάθει να μην ετεροκατευθύνεται , να διεκδικεί τα δικαιώματα του ειρηνικά όποτε θεωρεί ότι καταπατώνται και να μην υποκύπτει στους μηχανισμούς της προπαγάνδας. Αυτά έχει χρέος να τα διδάξει το σχολείο στους μαθητές.

Συμπεραίνοντας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η γνώση σήμερα είναι χρησιμοθηρική και επιφανειακή. Ο κάθε άνθρωπος για να εξελιχτεί πρέπει να μάθει να εμβαθύνει στα πράγματα και να ενημερώνεται συνεχώς γιατί οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Το σχολείο μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο στο δρόμο του ανθρώπου προς τη γνώση, αρκεί να αξιολογεί αντικειμενικά, να είναι δημοκρατικό και να ενθαρρύνει τους μαθητές προς την σφαιρική και ολοκληρωμένη γνώση των πραγμάτων.

Μαρία Ταξοπούλου Γ'2

 

____________ Προτεινόμενα Άρθρα

Αρθρογράφοι



Έχουμε 35 επισκέπτες συνδεδεμένους
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση